Zamek Troja to rzeczywiście budynek niezwykły i wyjątkowy. Właściwie lepiej byłoby nazwać go willą zamiast zamkiem, ponieważ nawiązuje do bogatych rzymskich willi podmiejskich, które jego budowniczy, hrabia Wenzel Adalbert ze Sternbergu, napotkał podczas swojej długiej podróży. Spektakularne domy pośród niekończących się ogrodów zauroczyły go do tego stopnia, że postanowił przenieść kawałek "Wiecznego Miasta" do swojego kraju. Młody hrabia miał szczęście w wyborze zarówno miejsca, jak i artystów, którzy mieli zrealizować jego marzenie.
Budowę wczesnobarokowego zamku rozpoczął w 1679 roku architekt francuskiego pochodzenia - Jean Baptiste Mathey, którego projekt wykorzystywał doświadczenia z pobytu we Włoszech i był inspirowany typową rzymską willą podmiejską. Centralnym i dominującym elementem całej bryły budynku jest duży hol z biegnącym po obu stronach korytarzem i enfiladą przylegających do niego salonów. Po bokach budynek jest zarówno w pionie, jak i w poziomie zamknięty dwukondygnacyjnymi, strzelistymi belwederami.
Prowadząc do ogrodu zobaczymy wspaniałą dekorację rzeźbiarską dwuramiennej klatki schodowej, której wykonanie powierzono drezdeńskim artystom Georgowi i Paulowi Hermannsom. Monumentalne rzeźby na schodach symbolizują Tytanów walczących z bogami klasycznymi, natomiast pojedyncze rzeźby wzdłuż ich obwodu przedstawiają bogów klasycznych, alegorie kontynentów, a także okresy dnia i roku.
Większość obrazów znajdujących się na parterze zamku została stworzona przez Carpoforo Tencallę, podczas gdy Francesco Marchetti i jego syn Giovanni Francesco pracowali na pierwszym piętrze. Flamandzcy malarze Abraham i Isk Godyns zostali wezwani przez budowniczego do wykonania iluzorycznej dekoracji dużej sali głównej - Wielkiej Sali Cesarzy.
