PAŁAC COLLOREDO-MANSFELDÓW

Barokowa budowla, położona w jednym z najbardziej uczęszczanych miejsc starej Pragi - obok Mostu Karola - wyrosła na fundamentach romańskiej i gotyckiej zabudowy oraz renesansowego domu. Jego właścicielami była cała plejada ciekawych osobistości, od hrabiego Joachima Andreasa von Schlicka, straconego za udział w buncie dóbr praskich, przez zakon jezuitów i elektora Saksonii, okrutnego hrabiego de Breda, po księcia Heinricha Paula von Mansfeld-Fondi.

W latach 1736-1737 książę zaprosił Franza Ignatiusa Pree do przebudowy pierwotnego pałacu, zaprojektowanego prawdopodobnie przez Giovanniego Battistę Alliprandiego, zgodnie z zasadami wysokiego baroku. Ostateczny, neorokokowy wygląd wnętrza pałacu uzyskały w latach 60. XIX w. dzięki rodzinie Auerspergów, która około 1900 r. przekształciła także znaczną część pałacu w luksusowy dom czynszowy. Najpiękniejszym i prawdopodobnie najlepiej zachowanym pomieszczeniem w pałacu jest sala taneczna, której wystrój został prawdopodobnie ukończony w latach 1736-1737. Fresk na suficie z zebranymi bogami olimpijskimi wykonali Pietro Scotti i Giovanni Battista Zeist.

Pałac jest związany nie tylko z wybitnymi rodami szlacheckimi, ale także z wieloma wydarzeniami kulturalnymi i historycznymi, m.in. z ostatnią sesją rady królewskiej "Zimowego Króla" Fryderyka V, elektora Palatynatu, po bitwie pod Białą Górą w 1620 roku.

W okresie po II wojnie światowej pałac był użytkowany przez Czechosłowacką Akademię Nauk, a obecnie jest zarządzany przez Praską Galerię Miejską, która przygotowuje jego godną rekonstrukcję i włączy go do swojej działalności.