Od 1947 roku w pałacu Sternbergów znajdują się arcydzieła Praskiej Galerii Narodowej, której poprzedniczka, Galeria Obrazów Towarzystwa Patriotycznych Przyjaciół Sztuk Pięknych, mieściła się tu już w XIX wieku.
Założycielem pałacu był cesarski hrabia Wenzel Adalbert ze Sternbergu (1643 - 1708), potomek jednego z najstarszych rodów arystokratycznych i tym samym jeden z najpotężniejszych czeskich magnatów. W 1690 roku nabył on majątek przylegający do praskiego Pałacu Arcybiskupów. Na skomplikowanym pod względem topograficznym terenie, stromo opadającym w dół, znajdował się wcześniejszy dom o średniowiecznym rodowodzie. Nowy właściciel natychmiast rozpoczął planowanie dużej rezydencji. Zbudowany w latach 1699-1708 pałac przypisuje się Giovanniemu Battiście Alliprandiemu. Po śmierci Sternberga w 1708 r. pałac był tylko częściowo ukończony.
Mimo że z pierwotnego wystroju zachowały się tylko fragmenty, pałac Sternbergów jest pierwszorzędnym klejnotem architektury wysokiego baroku w Pradze. Zarówno budynek, jak i jego wyposażenie łączy w sobie różne formy sztuki, tworząc idealną przestrzeń dla dzieł sztuki różnych stylów i czasów.
Stała ekspozycja: Starzy Mistrzowie II
Stała ekspozycja Starzy mistrzowie II jest kontynuacją stałej ekspozycji Starzy mistrzowie, która znajduje się w przeciwległym pałacu Schwarzenbergów. Znajduje się tu unikalna kolekcja wczesnej sztuki włoskiej, uzupełniona o obrazy renesansowe i barokowe, a także niezwykłe zbiory malarstwa holenderskiego i flamandzkiego z XV-XVIII wieku - w tym dzieła Petera Paula Rubensa i Anthony'ego van Dycka.
