Bazylika św. Jerzego jest dość starą budowlą, mimo że kryje się za barokową fasadą z XVII wieku. Jest to najstarszy zachowany kościół na Zamku Praskim i jeden z najbardziej znaczących zabytków romańskich w Pradze.
Bazylika została ufundowana w 920 roku przez księcia Wratysława I - jednego z pierwszych Przemyślidów i ojca św. Wacława. Pierwotna budowla uległa jednak z czasem wielu zniszczeniom, dlatego w XII wieku musiała zostać przebudowana, a w późniejszym czasie także uzupełniona o kilka dodatkowych elementów.
W przeciwieństwie do wspaniałej Katedry św. Wita, kościół ten nie posiada żadnych luksusowych cech i wystroju. Jest za to niezwykle nastrojowy, uspokajający i przypominający o początkach Czech. Jest to również pierwsze miejsce pochówku czeskiej rodziny królewskiej - w Bazylice św. Jerzego znajdują się groby książąt Wratysława i Bolesława II oraz św. Ludmiły (pierwszej czeskiej męczennicy chrześcijańskiej).
Oprócz pięknej czerwonej barokowej fasady, warto zwrócić uwagę na dwie białe wieże znajdujące się za nią. Szersza, południowa wieża nosi nazwę "Adam", a węższa, która jest lekko pochylona, to "Ewa".
Gdy wejdziesz do środka, zauważysz, że wystrój wnętrza jest bardzo prosty. Drewniane sufity i masywne kamienne ściany tworzą pewne wrażenie surowości. Kopuła i ołtarz ozdobione są freskami autorstwa V.V. Reinera, które w niektórych miejscach zachowały jeszcze żywe kolory.
Jana Nepomucena i św. Ludmiły, a także XVI-wieczny posąg "Brygidy". Przedstawia ona rozkładające się ciało dziewczyny z wężem w brzuchu i ilustruje starą czeską legendę. Według tej legendy była ona kochanką włoskiego rzeźbiarza, który z zazdrości zabił ją, a wykonanie tej rzeźby było jego ostatnim życzeniem przed egzekucją.
