Podczas gdy w Nowym Pałacu Królewskim na Zamku Praskim mieści się Urząd Prezydencki, Stary Pałac Królewski był już w średniowieczu siedzibą czeskich władców. Najstarszą częścią Starego Pałacu Królewskiego jest kamienna budowla wzniesiona w XII wieku przez księcia Soběslava i zachowana do dziś.
Znajdujący się obok katedry św. Wita Stary Pałac Królewski był w ciągu dziejów wielokrotnie przebudowywany. Pierwotnie była to budowla romańska, później dodano do niej elementy architektury gotyckiej i renesansowej.
Nie jest zaskoczeniem, że Karol IV, jak również jego syn Wacław IV przyczynili się do podniesienia jego świetności. W burzliwym XV wieku budowla stała opuszczona przez prawie 80 lat, ale kiedy w 1483 roku na Zamek Praski powrócił król Władysław Jagieloński, rozpoczął kolejną wielką przebudowę Pałacu Królewskiego. Za jego panowania dobudowano wspaniałą i uroczystą Salę Władysławowską, która jest główną ozdobą pałacu. Zaprojektowana przez architekta Benedikta Rieda, szczyci się imponującym sklepieniem żebrowym sufitów i kwadratowymi oknami w stylu renesansowym.
Ta wielka przestrzeń pełniła wiele funkcji, nie wszystkie z nich były tak oczywiste jak oficjalne bankiety! Jedno z malowideł ściennych sugeruje, że w Sali Władysława odbywały się również turnieje halowe. Opancerzeni rycerze na koniach wchodzili do środka po tzw. schodach jeździeckich. Po objęciu tronu czeskiego przez Habsburgów wnętrza służyły jako miejsce uroczystości koronacyjnych i ważnych spotkań.
Ogólnie rzecz biorąc, Stary Pałac Królewski ma prosty wystrój i nie rzuca się w oczy bogatą dekoracją. Jednak dzięki dobrze zachowanej architekturze jest on wspaniale osadzony w historii i przeniesie Cię do czasów Złotego Wieku Czech.
